Posted by: Alcatraz.gof | ธันวาคม 6, 2008

โทรศัพท์

ไม่ได้อัพบลอคซะนาน ช่างเหอะ ช่วงนี้สมองตัน

ผมได้มีโอกาสโทรหาคนๆ หนึ่ง ณ ที่ห่างไกล เกือบอีกฟากโลกเห็นจะได้ แต่ไม่ทันจะได้คุยกันก็ต้องตัดสายไป เพราะสัญญาณไม่ชัด เค้ากำลังเดินทางนั่งรถไฟอยู่..

ผมนอนนิ่งไปสักพัก ด้วยความรู้สึกที่เสียดายโอกาส 1 ครั้งนี้ไปด้วยค่าโทรฯนาทีแีรกที่แพงถึง 7 บาท (จากนั้นทุึกๆ 6 วินาทีๆละ 7 สตางค์) คงไม่คิดว่าจะได้ติดต่อกันบ่อยนัก นานๆที แต่ถึงอย่างนั้นก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า เทคโนโลยีสมัยนี้ช่างสะดวกสบายเหลือเกิน เพียงแค่ไ่ม่กี่อึดใจ เราก็ติดต่อกับคนที่อยู่อีกฟากโลกได้แล้ว แต่คงเป็นเพราะความเคยชินจากการติดต่อกับคนรอบข้างทุกๆวัน เลยไม่รู้สึกฉุกคิดอะไรแบบนี้มาก่อน.. มันเป็นความรู้สึกที่ บรรยายไม่ถูกนะ

“แค่อุปกรณ์เล็กๆ ชิ้นนึงเท่านั้นเอง”

..บางที คนเราอาจจะมองข้ามอะไรบางอย่างรอบตัวเราไปด้วยความคุ้นเคย จนไม่ได้รับรู้หรือสัมผัสกับความรู้สึกบางอย่างก็ได้

โฆษณา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

หมวดหมู่

%d bloggers like this: